Je kind fotograferen is zo dankbaar en iedere blik is vertederend. 

Dat dacht mijn moeder vroeger vast ook, toen ze mij riep terwijl ik het lammetje vast had. Of toen ik in de wasmand mocht blijven zitten tot ze het fototoestel had gehaald, nadat ik haar de schrik van haar leven had bezorgd door in een keer tevoorschijn te komen.

Het is tegenwoordig super en eenvoudig om te experimenteren met je camera, of het nu je telefoon is, een compactcamera of een spiegelreflexcamera. 

Maar wat nu als de foto’s net niet het gewenste resultaat opleveren?

Als kind fotografeerde ik heel graag.  Met mijn “Agfa camera” (die later tijdens een schooltrip naar Parijs overigens op miraculeuze wijze uit mijn tas is verdwenen…) schoot ik veel en meestal onscherpe plaatjes. 

kind, kinderportret, portret, Pups Bedrijfsfotografie, KristelFotografieThorn, dieren, gebeurtenissen en evenementengemeente maasgouw, weert, roermond, ittervoort, wessem, heel, beegden, hunsel, neeritter, stramproy, Thorn, reportagefotografie, reportage, baby, peuter, kleuter, babyfotografie, newborn, Communiefoto's, broer, zus, familiefoto's, portretfoto, familiefoto’s, gezellig, familie, portretfoto’s, lieve, lief, gezin, samen, opa en oma, portret, bedrijfsotografie, bedrijven, bedrijf, interieurfoto’s, huis te koop, huis verkopen, website, tentoonstelling, hondenfotografie, puppyshoot, puppyfoto’s, workshop, workshops, kinderen, knutselen, vastgoed fotografie, huis, huis verkopen, interieur, makelaar, syndroom van down, downsyndroom, verstandelijk gehandicapt, beperking,schitterend puur, betoverend mooi, puur, spontaan, ongedwongen, heel veel zegt zonder te praten, high end portret

2001:

Toen werd ik mama. Alles wilde ik vastleggen van mijn prachtige baby. Een Panasonic camera. Mét “panorama functie”. Door deze optie werd ik verleid deze camera te kopen. Achteraf nooit gebruik van gemaakt… maar ja, wist ik toen veel. Ik had er nauwelijks verstand van en van de informatie die ik kreeg van de verkoper, flapperden mijn oren. De allereerste foto’s die wij overigens van onze eerstgeborene maakten zijn allemaal mislukt… ik had het rolletje blijkbaar “te krap” ingerold…

Dit zou mij geen tweede keer gebeuren! Dus toen onze tweede geboren werd wist ik het zeker!  Er moest en zou een digitale compactcamera komen (en een Camcorder, want ik wilde zoveel mogelijk vastleggen zodat ik deze speciale periode nooit zou vergeten).  Deze camera zou de klus toch wel moeten kunnen klaren…  Geen toestanden met rolletjes, maar alle bestanden digitaal. Wat een luxe! 

Fenomenale uitvinding!

Maar… ook hier werden de foto’s kwalitatief niet echt beter alhoewel ik blij was bepaalde momenten te hebben vereeuwigd. Zou het dan toch door mij komen?

Foto’s maakte ik van mijn dochter en later ook van mijn zoon in de box, buiten in de speeltuin, bij alle leuke uitstapjes. Wat is het toch bijzonder om je kinderen te zien groeien en wat was het een mooie tijd om te beleven.

Het viel mij op dat ik details belangrijk vond, close up van schattige voetjes, oortjes, het wipneusje, handjes… soms wilde het echter gewoon niet lukken zoals ik voor ogen had. 

De foto’s waren niet allemaal scherp op het punt dat ik wilde, soms waren de foto’s bewogen en onscherp.

Soms had ik te weinig licht dus ging de flits af en door de automatische flitser ontstonden er weer rode oogjes. Kortom, er viel nog een hoop te te leren en te verbeteren. 

2013:

Mijn eerste spiegelreflexcamera aangeschaft! Hartstikke mooi, maar waar al die knoppen voor dienden? Geen idee. Ik wist wel dat ik uit die automatische stand wilde leren fotograferen.

Maar waar moest ik beginnen? 

“Vooraan” was de tip van mijn man. 

Dus… daar ging ik. 

Ik meldde mij aan voor de volwassen opleiding “digitale fotografie”, las eindeloos in fotografie boeken en ging heel, heel veel foto’s maken. 

Langzaam maar zeker leerde ik mijn camera kennen. Ontdekte ik wat ik het liefste fotografeer. Na verschillende jaren en door een zeer kritische blik leerde ik stap voor stap.  Nog steeds leer ik elke dag, dagelijks ben ik met fotografie bezig.

Het is mijn passie waarvan ik werk heb gemaakt! 

Ik vind het super gaaf om over mijn passie te vertellen en om anderen “met het virus aan te steken”. 

Daarom … speciaal voor moeders:

6 tips om je kinderen nóg beter op de foto te krijgen

1  Zorg voor goed licht.

Zeker als je met je smartphone fotografeert. Een smartphone heeft namelijk meer licht nog dan andere camera’s om tot een goede foto te komen. Omdat kinderen vaak erg beweeglijk zijn, zie je vaak om die reden op de foto een bewogen arm of been. Hoe meer licht je tot je beschikking hebt, hoe meer licht er op de sensor van je camera valt, hoe sneller deze de foto kan maken en dus bewegingen “bevriest”. Kijk wel uit met direct zonlicht. Dit soort licht zorgt voor harde schaduwen.

2  Puur.

Niet geposeerde foto’s komen natuurlijker over en laten meer van de persoonlijkheid van het kind zien. Mijn advies is dus, ga dus voor echte en pure emotie. Een kind hoeft niet persé te lachen om mooi te zijn… Juist in de foto’s zonder lach vang je karakter.

3  Kinderen laten zich niet dwingen.

Geef een kind de ruimte als hij of zij niet op de foto wil. Neem de tijd en voorkom spanning. Als je investeert in en leuke tijd tijdens het fotograferen, levert dit de beste foto’s op.

4  Kom dichtbij.

Kinderen hebben hebben er vaak minder moeite mee als je dichtbij komt dan volwassenen waardoor je makkelijk van dichtbij een foto van ze kunt maken. Een gezichtje is hier ideaal voor, maar maak ook eens een detailfoto van bijvoorbeeld die mooie lange wimpers, kleine teentjes of aandoenlijke sproeten. Als je met je smartphone fotografeert is het sowieso beter om niet te zoomen (digtiaal). Je beeldkwaliteit gaat ervan achteruit. Je kunt daarom beter “zoomen met je voeten”.

5  Op gelijke hoogte.

Kinderen zijn kleiner dan volwassenen. Ga daarom op je knieën zitten als je een kind fotografeert. Zo ben je op gelijke hoogte. Een foto van bovenaf gemaakt zorgt er bovendien voor dat het hoofd van het kind in verhouding veel groter lijkt dan de voeten.

6  Meng!

Een van de voordelen van fotograferen met je smartphone is, dat het minder opvalt als je aan het fotograferen bent dan met een SRL camera. Daardoor krijg je spontanere foto’s. Maak hier gebruik van door mee te gaan in hetgeen het kind aan het doen is. Dat levert fantastische actiefoto’s op waar het plezier vanaf spat. En jullie hebben samen weer een lekker -gewoon maar zo bijzonder- bewust moment beleefd samen! 

Heerlijk genieten toch!

Ik ben benieuwd wat je van de tips vindt? Misschien heb je een vraag of aanvulling? Ik vind het leuk als je een bericht achterlaat!